بازیاد تو زهرگوشه حصارم شده بود
سبب سوختن وشور وشرارم شده بود

برگ ریزان دلم بود وکف باد خزان
جلوه سبزخیال تو بهارم شده بود

بی تو امواج خیالت چه غزل هاكه نشد
خانه لبریزغم از دود وغبارم شده بود

چقدر دام غم عشق تو پایم بفشرد
چقدر درد تو همخانه ویارم شده بود

حلقه چشم تو افتاد به جام می سرخ
جگرم گل زد ودرد تو دچارم شده بود

لب پیمانه چنان داغ شد از یاد لبت
که لبم سوخت سرم گیچ خمارم شده بود

از طفیل سرعشق تو سرم مست تو شد
به چنانی که غمت خویش وتبارم شده بود