زمزمه های فیروزه ای
با نگاهم بدرقه ات می کنم چه مسیح وار دور می شوی
تبعيد گاه من جايی است حوالی گوش واره هاي سر گردان در سکوت و خلوتی گردن جايی نزديک دست های بی بکارت فاصله ای نيست تا ترکيدن بغضی که در پيچ و خم های این راه دشوار،آشيانه کرده و اندامت را اینچنین بار دارکرده تبعيد گاه من جايی است نزديک آغوش معصومت که بوی عطر مردانه ميدهد
نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم مرداد 1386ساعت
17:40 توسط | |
| Design By : Night Skin |
اينجا می نويسم!
نه فقط از خودم.
که از ديگرانی که به من گره می خورند گاه به گاه!
از چيزهايی که مرا با خود می برند و هيچ گاه باز نميگردانند
می روم، هم قدم می شوم
آنچه را می توانم اينجا
با خود تکرار می کنم
. . . ما نياز به تکرار داريم
ما نياز به رفتن داريم
ما نياز داريم!!!
نه فقط از خودم.
که از ديگرانی که به من گره می خورند گاه به گاه!
از چيزهايی که مرا با خود می برند و هيچ گاه باز نميگردانند
می روم، هم قدم می شوم
آنچه را می توانم اينجا
با خود تکرار می کنم
. . . ما نياز به تکرار داريم
ما نياز به رفتن داريم
ما نياز داريم!!!
LinkDump
