زمزمه های فیروزه ای
با نگاهم بدرقه ات می کنم چه مسیح وار دور می شوی
همه چیز بارها تمام شد و باز آغاز شد ! اما این بار غروب مرا هیچ نفهمید تنها بر من تاخت! ................................................................ زنبق خاطراتم از پیچک ذهنم بالا می رود دهان تو را می شنوم تا نامم مرور شود در هجای لحظه های سنگین سکوتی که یعنی دوستت دارم را زمزمه کنی در تلنگر دلهره های هر روز – هرروز... و یادم نمی آید که بی نام تو آغاز شده باشم این ابتدای داستان از زبانم موج می گیرد و پیشانی لحظه ها را چروک می دهد که سکوت را در حوصله امروز شاید شروع شود این یکشنبه های فراموشی پر از سمفونی های نیامدنهای توست که خسته ام می کند امروز چه روزیست که نیستی؟...
نوشته شده در جمعه چهارم مرداد 1387ساعت
19:8 توسط | |
| Design By : Night Skin |
اينجا می نويسم!
نه فقط از خودم.
که از ديگرانی که به من گره می خورند گاه به گاه!
از چيزهايی که مرا با خود می برند و هيچ گاه باز نميگردانند
می روم، هم قدم می شوم
آنچه را می توانم اينجا
با خود تکرار می کنم
. . . ما نياز به تکرار داريم
ما نياز به رفتن داريم
ما نياز داريم!!!
نه فقط از خودم.
که از ديگرانی که به من گره می خورند گاه به گاه!
از چيزهايی که مرا با خود می برند و هيچ گاه باز نميگردانند
می روم، هم قدم می شوم
آنچه را می توانم اينجا
با خود تکرار می کنم
. . . ما نياز به تکرار داريم
ما نياز به رفتن داريم
ما نياز داريم!!!
LinkDump
